(♣♣♣ငါနဲ့ထပ္တူ ….ဆက္လက္ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ♣♣♣)

တစ္ကယ္ေတာ့..ငါဟာ
ကဗ်ာမ်ားရဲ႕ ဝိညာဥ္ပါဘဲ.....
ထမင္းၾကမ္းခဲခြန့္ေသာ လက္ အရိပ္ေအာက္
မာနနဲ ့ ၾကီးျပင္းခဲ့သူ မဟုတ္ေပမဲ ့
မ်က္ရည္မ်ားကုိ ……တစ္ခါတစ္ေလ
အျဖဴေရာင္စာမ်က္ႏွာက
သိပါတယ္………သူငယ္ခ်င္း...။

မျပည့္သည့္အိုး ေဘာင္ခက္ေနေပမဲ ့
ေျခခ်စရာ မရွိသလို..အခက္အခဲ
ေၾကြမြေနတဲ့ ကံတရားရဲ့ လက္ဖ၀ါးေအာက္
ေၾကြလႊင့္ျခင္းရဲ႕……ပစၥဳပၸန္မွာ
လက္ညဳိးထိုး လက္ေတြ အေ၀း
ညွာတာ ငဲ့ကြက္တက္သူ တစ္ေယာက္က
အားကိုး ေမွ်ာ္ ေငးသူကို အားေပးလို ့
အဲ့ဒါ မင္းပဲ သူငယ္ခ်င္း...။
ေ၀ဒနာညကို ေၾကာခင္း ေတးေတြ ဆိုရတာလည္း
ညေပါင္းမ်ားစြာအထဲ ေၾကကဲြ အျပံဳးေတြႏွင့္
ရင္ကဲြလို့ က်ခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ
သူငယ္ခ်င္း မသိတာေတြရိွပါေသးတယ္..။

  ထားပါေတာ့...........
မိုင္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းပါေစ
တံတိုင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲျခားေနပါေစ
တေယာက္တစ္ျပည္
ေ၀းလို ့ေနရင္လည္း
ငါ့၏အေတြး ဟင္းလင္းျပင္ထဲမွာ
တစ္ေယာက္တစ္ေနရာနဲ့ အားျဖည့္
ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ေတာ့ပါဘူးေလ...။ 

ၾကိဳးပ်က္ေနတဲ ့ မဟူရာေရာင္မိုးျခိမ္းသံေတြၾကား
ေပ်ာ္ဝင္ေအာင္ အိပ္စက္ေနရေပမဲ ့
က်ိန္စာသင့္မနက္ခင္းေတြကို
အရူးတေယာက္လို ေၾကာက္ရႊံ
ျပိဳမေယာင္ မိုးတိမ္ေတြကိုေျခစံုကန္ေနတဲ ့
လင္းဆြဲငယ္ ဘဝကို ငါနာၾကည္းလိုက္တာ
ဘယ္မွာလဲအားေပးမွဴရဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း  ခ်ိဳျမိန္သာယာျခင္း ရဲ့မနက္ေတးသံ
ငါ့ရင္ကို အဆမတန္ေဝဒနာေပးျပီး
တြန္းကန္ၾကေနခ်ိန္...မင္းတို့အားေပးခဲ့ျက
တခန္းလံုးျပည့္ ေဝဒနာေတြ သိမ္းက်ံဳးယူငင္ရင္း
မင္းတို့မေရာက္ခင္ ကမၻာသစ္တခုမွာ
ငါအိပ္စက္ခဲ ့တယ္.......
ေက်ာခ်စရာ ေနရာ ရင္ခြင္ေႏြးေႏြးေလး ရင္ခြင္ေအာက္ေပါ ့....။
ျဖစ္နိုင္မယ္ဆို မ်က္ရည္မလြယ္တဲ ့
လူတေယာက္အျဖစ္နဲ ့ ေနခ်င္တယ္...။
ေမႊးမွေတာက္တဲ့ မီးဆိုတာ
သတိထားမိပါျပီ
အေတြးအိပ္မက္ေတြကိုေဖ်ာက္လို႕
လက္ရွိဘ၀ရဲ႕ရွင္သန္ျခင္းကို
အိုးမဲ့အိမ္မဲ့မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး.။။
လူနဲ႕မလိုက္စြာ
အတၱေတြကို အမႊမ္းတင္မိတဲ့ငါ
အရိုး အေၾကာနဲ႕ဖြဲ႕တည္ထားတဲ့
ခႏၶာအိုႀကီးကို
မိုက္ရိုင္းစြာ ၾကမ္းတမ္းျပၿပီဆို
ငါ....
သီလနဲ႕နီးစပ္ေအာင္ ေလွ်ာက္ဖို ့
လမ္းျပၾကယ္....အို..သူငယ္ခ်င္း..။

ထံုေပေပျဖစ္သြားတာ ဘယ္သူမွမသိလိုက္ေပမဲ ့
အငိုရွာတဲ့အတိတ္ကို..သတိမရခ်င္ေတာ့ပါဘူး
အခုလို ...လမ္းဖြင့္ေပးတဲ့မင္းလည္း
ငါနဲ့ထပ္တူ …. ဆက္လက္ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ ။

                        အေမ့သားေနလင္းျဖိဳး