အိပ္တန္းမဲ့ငွက္ေတြအတြက္
ဒီကဗ်ာကိုအစမပ်ိဳးခဲ ့ပါဘူး
လူရယ္ျဖစ္အေတြးဆန့္ကာ
ဧရာ၀တီသခင္အတြက္မို ့
ရင္တစ္ကိုယ္အတြင္းမွာ
ကဗ်ာအတြက္တာစူေနခဲ ့ေလ..။။
မေမွာက္မွားလိုက္ပါနဲ႔အံုးလို ့
ကံျကမၼာကိုခြင့္ပန္ခ်င္တယ္
လတ္ဆတ္ဆဲသူ႔အလွကိုမွ
တိမ္ခိုးေဝတဲ့ မ်က္ရည္ရာသီရယ္
ဘယ္ပံုေတြးမိျကပါလိမ့္ကြယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္...ဧရာ၀တီေအာက္
သဲတစ္ပြင့္ကိုေနရာမေျပာင္္းခ်င္လို ့...
အတၱနဲ႔ ယွဥ္တဲ႔ ေရာဂါဆန္းမဟုတ္ဘူး.
ငါတို႔ရဲ ႔ ခ်စ္ၿခင္းအလကၤာေတြထက္
သမိုင္းအဆက္ဆက္ကို သူ႔ပုံခုံးနဲ႔ ထမ္း...
သူ႔၀န္ေက်ေနဆဲ..ေသြးမခြဲျကပါနဲ ့
ကြ်န္ေတာ္တို ့ခ်စ္တဲ႔ ဒီေၿမမွာ..
လူတစ္စု ဆႏၵနဲ႔...ထင္တိုင္းက်ဲ
ဧရာ၀တီဟာ ေရတိမ္နစ္မြန္းေတာ့မယ္....။။
ဒါေပမယ္႔.. ဧရာ၀တီသခင္ေတာ္ရယ္
လူဆိုတာေတြထဲမွာႏူးညံ ့တဲ့လူသားေတြ
ေက်းဇူးလည္းမ ကန္းတတ္ၾကပါဘူးေနာ္
ဧရာ၀တီသခင္ေရ....လူမိုက္ကိုသာမုန္းေပးပါ...။။
အို.. ဧရာ၀တီ...ဘယ္ပံုစမ္းျကပါေစ
အားတင္းလို႔ သာဆက္လက္စီးဆင္းေပးပါ
ေရအလ်င္ကိုတားလုိ႔ ရမယ္႔ တမံေတြက
ျမန္မာျပည္တစ္ကိုယ္ေကာင္းတို ့ဖန္တီးမွဳ ့က
ငါတို ့မ်က္ရည္နဲ႔နွလုံးေသြးကို မပိတ္ဆို႔နိုင္ဘူး...။။
ဒါေပမဲ ့မေနသာေပမဲ ့ျငိမ္ေနရတဲ ့
ငါတို့ႏွလံုးအတြင္းေတြထဲမွာဧရာ၀တီေရ..
မင္းဟာ..ထာ၀ရအရွင္သခင္ေတာ္ပါပဲေလ
ငါတို႔ ေၾကကြဲၿခင္းေတြနဲ႔ တိုက္ယူေခ်မုန္းခြင့္ကို
ျကင္နာသနားတက္ေသာဘု၇ားသခင္ထံမွာပဲ
ငါတို႔ေၿမရဲ ႔ျမစ္ဧရာရွင္သန္မွု ့အားေကာင္းပါေစ
တစ္ညီတစ္ညြတ္ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလို ့ကြယ္
တည္ျမဲပါေစျမစ္ဧရာ၀တီ..ေရအရွင္သခင္ေတာ္ေရ
တည္ျမဲတည္ေစ..ထာ၀ရတည္ပါေစျမစ္ဧရာ၀တီေရ....။။။။
အေမ့သားေနလင္းျဖိဳး
No comments:
Post a Comment
ေနေရာင္ကိုေမွ်ာ္ျပီးမွျပံဳးရတာပန္းတို့သဘာ၀မွန္ရင္
ကာရံေတြ
နေဘေတြ....အတြက္
ေ၀ဖန္သံေလးမ်ားၾကားခ်င္မိတာအမွန္
ဒါေၾကာင့္သာ.............
ရင္ဖြင့္သံေလးတစ္ခုခုေတာ့ထားခဲ့ေပးပါအံုးေနာ္ခင္ဗ်
ခင္မင္ေလးစားလ်က္.....အေမ့သားေနလင္းျဖိဳး